Lopend · fundament gelegd in 2024-2025, uitvoering loopt vanaf 2026
Ommelander Ziekenhuis Groningen, met het bestuurlijk actieteam van de Regiocampus
Noord- en Oost-Groningen heeft de slechtste gezondheidscijfers van het land en tegelijk geen gebrek aan plannen om daar iets aan te doen. Het Ommelander Ziekenhuis Groningen wilde daar iets tegenover zetten dat verder ging dan het ziekenhuis zelf: een plek waar zorg, onderwijs, overheid en bedrijfsleven samen laten zien dat investeren in preventie loont: meer gezonde jaren voor inwoners, en tegelijk economische ontwikkeling voor de regio.
Het idee bestond, de partners die het moesten dragen, zaten nog niet aan tafel, en de middelen om het op te bouwen waren er niet. De opgave was dus tweeledig: een verhaal maken dat bestuurlijk stand houdt, en het op tijd op de juiste tafel krijgen. Die tafel was de Economische Agenda van Nij Begun, waar werd bepaald welke thema's de komende jaren de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen.
Eerste fase: agenderen en fundament leggen (2024-2025)
Gezondheid op de agenda gekregen als economisch thema. De Regiocampus onder de aandacht gebracht bij de programmatafels van Nij Begun, en gezorgd dat preventie daar werd gezien als investering in de regio in plaats van als kostenpost van de zorg.
Een 4-pager gemaakt die het idee bestuurlijk hard maakte. Kort genoeg om gelezen te worden, concreet genoeg om over te besluiten. Opgebouwd rond vier pijlers: toegankelijkheid, duurzaamheid, preventie en digitalisering, met per pijler een trekker vanuit Korrel80.
Expertise gemobiliseerd waar die nodig was. Chiel Driessen trok de pijler preventie en bracht de inhoud in die later terugkwam in de gezondheidsparagraaf van de Economische Agenda: health in all policies, gezondheidseffectanalyses naast economische effectanalyses, en Population Health Management als alternatief bekostigingsmodel. Barbara Risselada verzorgde de eindredactie en zorgde dat het stuk strak en op tijd lag.
Bestuurlijk gewicht georganiseerd. Paul van der Wijk en Alfred Boskma namen plaats in de stuurgroep en brachten bestuurlijke ervaring en toegang mee op het moment dat het initiatief die het hardst nodig had.
Overgedragen aan de opbouwfase. Sander Baesjou en Annechien Pronk (Realisatiekracht, lid van Korrel80) namen het over met twee opdrachten: een triple-helix-stuurgroep vormen zodat de Regiocampus niet het idee van één ziekenhuis bleef, en de financiering organiseren die de opbouw mogelijk moest maken.
Een bestuurlijk actieteam draagt het initiatief: Ommelander Ziekenhuis Groningen, Gemeente Oldambt, Menzis, Noorderpoort en Zorggroep Meander, met een gezamenlijke kick-off in november 2025 en een projectplan dat het team omarmt.
Het eerste concrete werk is naar voren gehaald. Niet wachten tot de campus af is, maar beginnen met een praktijkroute waar inwoners en ketenpartners meteen iets van merken.
De opbouw van de campus en de uitvoering van die praktijkroute lopen nu parallel, met Korrels in de trekkende rollen.
Een erkend en gedragen samenwerkingsverband voor preventie in de regio. De Regiocampus Gezond Leven is opgenomen in de Economische Agenda Nij Begun, van los idee naar een samenwerkingsverband dat bestuurlijk erkend wordt en door meerdere partijen wordt gedragen. Dat is het fundament; daaruit moet de bewijslocatie groeien waar de relatie tussen gezondheid en regionale economie in de praktijk wordt aangetoond.
Gedeeld eigenaarschap in plaats van één trekker. Een bestuurlijk actieteam van vijf partijen uit zorg, onderwijs, gemeente en zorgverzekeraar, met het Ommelander Ziekenhuis als penvoerder.
De eerste praktijkroute in uitvoering: Vernieuwende Wondzorg, samen met ketenpartners en inwoners in Noord- en Oost-Groningen.
De middelen om dat mogelijk te maken. Voor het overbruggingsjaar 2026 is financiering rond uit twee bronnen: de Economische Agenda en de Campus Coalitie voor de opbouw van de campus, en de Regiodeal Oost-Groningen voor de eerste praktijkroute. Geld is hier het middel; de praktijkroute en de campus zijn waar het om gaat.
Uitvoering die doorloopt met andere Korrels: Roel Stolvoort als kwartiermaker en programmamanager voor 2026, Chantal Bourgonje als projectleider van de eerste praktijkroute.
Een meerjarenperspectief richting 2027-2035, inclusief de voorbereiding van een eigen stichting en structurele financiering.
Preventie krijgt een verdienmodel. De nieuwe beleidsmaatregel Investeringsmodel Preventie maakt het mogelijk om preventieve zorg structureel te financieren op basis van bewezen effectiviteit. Dat legt de basis voor een nieuwe economie rond gezondheid, waarin investeren in voorkomen loont: voor zorg, onderwijs én bedrijfsleven. Precies de redenering waarmee de Regiocampus in de Economische Agenda terecht is gekomen.
Geen kreten maar concreten. Zolang het bij ambities bleef, bleef het bij vergaderen. Met de komst van één concrete casus - vernieuwende wondzorg - begon de energie te stromen en haakten partijen aan. Dat is de les die we meenemen naar elke volgende praktijkroute: begin bij iets wat morgen te doen is, en het verhaal eromheen komt vanzelf mee.
Twee dingen liepen anders dan gehoopt.
Het eerste is tijd. Een regionaal initiatief van deze omvang op de juiste tafel krijgen is een complex proces met veel partijen, en dat heeft simpelweg meer tijd gekost dan we vooraf hadden ingeschat. De 4-pager lag er op het goede moment, maar tussen aanleveren en duidelijkheid over hoe en waar het zou landen zaten maanden. In de regio kost dat wachten energie en dat is iets om de volgende keer eerlijker in te calculeren in plaats van het als vertraging te beleven.
Het tweede is dat we te lang hebben gepland op middelen die nog niet vaststonden. Gedurende 2025 gingen we uit van ontwikkelbudget voor 2026; toen dat anders uitpakte, moest het plan fors worden ingedikt,onder meer van drie praktijkroutes naar één. Het Ommelander Ziekenhuis had tot dat moment alles voorgefinancierd. Achteraf hadden we het plan vanaf het begin moeten opbouwen in schaalbare stappen, zodat het niet ineens kleiner hoefde.
En een les die we van onszelf hebben geleerd, gedeeld op ons eigen kennisevent: de lege stoel aan tafel. In de eerste fase zat er te weinig gedeeld eigenaarschap uit het veld zelf. Het initiatief lag lang bij het ziekenhuis en bij ons, terwijl het van de regio moest worden. Dat is precies waarom de tweede fase niet begon met een plan, maar met een bestuurlijk actieteam en waarom we dat eigenaarschap ook nu blijven bewaken.
Tussenoplossing zolang die quote er niet is, deze staat al publiek op LinkedIn en is van een betrokken Korrel: "Via de eerste praktijkroute vernieuwende wondzorg brengen we plannen tot leven in de praktijk. Met ketenpartners en inwoners in Noord- en Oost-Groningen zorgen we voor doekracht en vooruitgang. Samen impact maken op weg naar een gezonder Noord-Nederland, daar krijg ik energie van!" Chantal Bourgonje, projectleider a.i. praktijkroute Vernieuwende Wondzorg
Deze case laat het duidelijkst zien hoe de coöperatie werkt: steeds een andere professional, op het moment dat zijn of haar expertise nodig is.
Niemand van hen had deze opdracht alleen kunnen doen. Dat is niet toevallig, het is hoe een coöperatie werkt.
